28-02-2017 - Rammelende macho’s in de Bergboezem

De Bergboezem met een oppervlakte van een kleine 70 hectare maakt onderdeel uit van De Groenzoom. Bij veel mensen is dit overwegend vochtige tot natte graslandgebied bekend als een belangrijk broedgebied voor diverse weidevogels. Wellicht minder bekend is, dat de Bergboezem ook een belangrijk leefgebied voor de haas is. Vorige week was ik getuige van een jaarlijks terugkerend fenomeen: de rammeltijd. Deze heeft zijn hoogtepunt van januari tot april.

Vrijgezellenleven
Het grootste deel van het jaar leven hazen min of meer solitair en brengen de dag door met lekker luieren in hun leger. Dit is een ovaalvormige ondiepe kuil in de bodem, uitgegraven met hun lange achterpoten. Languit liggend met hun lange oren plat over het grijsbruine lichaam, vallen ze nauwelijks op tussen de vegetatie. Lopend door het veld, sprint een haas er vaak pas vandoor als je hem tot op enkele meters genaderd bent. Zo onverwacht, dat je hart in je keel zit. Pas tegen zonsondergang komt er wat leven in de brouwerij. Dan kiezen ze het hazenpad en gaan op zoek naar sappig gras en kruiden. 
Opspelende hormonen
Zodra de temperatuur richting eind januari in de dubbele cijfers komt, beginnen de hormonen op te spelen. Ineens lijken ze te beseffen dat er meer is dan alleen luieren en eten. Het begint bij de rammelaars (mannen) te kriebelen bij het aanschouwen van zoveel vrouwelijk schoon; het is gedaan met het vrijgezellen leven! Meerdere mannen, tot wel vijf individuen, jagen in zogenaamde treinen kriskras door het veld op een moerhaas (vrouwtje). Hierbij komt het onderweg niet zelden tot flinke gevechten, waarbij de rammelaars in het heetst van de strijd als ware boksers tegenover elkaar komen te staan. Al springend en boksend zetten ze niet zelden hun snijtanden in elkaars vel, waarbij de plukken haar in het rond vliegen. Macho-hazen moeten echter niet denken dat ze alles mogen bij de vrouwen. Ongewenste intimiteiten wordt door de moerhaas direct afgestraft. Ook zij kan een aardig partijtje boksen.
Vrouw de baas
De moerhaas bepaalt uiteindelijk welk mannetje de meeste indruk op haar gemaakt heeft. Van hem wil ze wel een aantal nieuwe springers, maar alleen op haar commando. Zij maakt de dienst uit en bepaalt wanneer de paring plaatsvindt. Erg liefdevol gaat de rammelaar niet met zijn schone blom om, want soms bijt hij haar zo hard in haar nek, dat ook dan de haarplukken in het rond vliegen. Zes weken na de paring komen de jongen ter wereld. Ze zijn geheel voorzien van haren en worden geboren met open ogen. Enkele dagen na de geboorte verlaten ze hun geboorteplek om eens verder te kijken dan hun oren lang zijn. Dit blijft niet onopgemerkt door predators, zoals kraaien, eksters en wezels. Zo heel vroeg in het voorjaar is de vegetatie nog erg kort en biedt weinig beschutting en bescherming. Volgens dierecoloog en hazenkenner Jasja Dekker overleeft ongeveer de helft van alle jonge haasjes het eerste levensjaar niet. Na een jaar zijn ze volwassen en kan ook voor hen het rammelfestijn beginnen!
 
Waar moet je zijn
De meeste kans om rammelende hazen te zien is in de Bergboezem. Bij  voorkeur lopend of fietsend (auto’s zijn niet toegestaan) over de half verharde Boezemweg, heb je aan weerszijden een prachtig uitzicht over de graslanden. Echter, wacht niet te lang, de Bergboezem is vanaf 15 maart tot en met 15 juni gesloten in verband met het weidevogelbroedseizoen. Alleen de pachters van stukken grasland en een paar weidevogelonderzoekers mogen het gebied dan nog betreden. Maar niet getreurd, de graslandpercelen in de Oostmeerpolder en in het gebied noordelijk van de Molenweg tussen de N470 en de Keulseweg in Pijnacker bieden ook goede kansen. 
Vrijgezellenleven
Het grootste deel van het jaar leven hazen min of meer solitair en brengen de dag door met lekker luieren in hun leger. Dit is een ovaalvormige ondiepe kuil in de bodem, uitgegraven met hun lange achterpoten. Languit liggend met hun lange oren plat over het grijsbruine lichaam, vallen ze nauwelijks op tussen de vegetatie. Lopend door het veld, sprint een haas er vaak pas vandoor als je hem tot op enkele meters genaderd bent. Zo onverwacht, dat je hart in je keel zit. Pas tegen zonsondergang komt er wat leven in de brouwerij. Dan kiezen ze het hazenpad en gaan op zoek naar sappig gras en kruiden. 
Opspelende hormonen
Zodra de temperatuur richting eind januari in de dubbele cijfers komt, beginnen de hormonen op te spelen. Ineens lijken ze te beseffen dat er meer is dan alleen luieren en eten. Het begint bij de rammelaars (mannen) te kriebelen bij het aanschouwen van zoveel vrouwelijk schoon; het is gedaan met het vrijgezellen leven! Meerdere mannen, tot wel vijf individuen, jagen in zogenaamde treinen kriskras door het veld op een moerhaas (vrouwtje). Hierbij komt het onderweg niet zelden tot flinke gevechten, waarbij de rammelaars in het heetst van de strijd als ware boksers tegenover elkaar komen te staan. Al springend en boksend zetten ze niet zelden hun snijtanden in elkaars vel, waarbij de plukken haar in het rond vliegen. Macho-hazen moeten echter niet denken dat ze alles mogen bij de vrouwen. Ongewenste intimiteiten wordt door de moerhaas direct afgestraft. Ook zij kan een aardig partijtje boksen.
Vrouw de baas
De moerhaas bepaalt uiteindelijk welk mannetje de meeste indruk op haar gemaakt heeft. Van hem wil ze wel een aantal nieuwe springers, maar alleen op haar commando. Zij maakt de dienst uit en bepaalt wanneer de paring plaatsvindt. Erg liefdevol gaat de rammelaar niet met zijn schone blom om, want soms bijt hij haar zo hard in haar nek, dat ook dan de haarplukken in het rond vliegen. Zes weken na de paring komen de jongen ter wereld. Ze zijn geheel voorzien van haren en worden geboren met open ogen. Enkele dagen na de geboorte verlaten ze hun geboorteplek om eens verder te kijken dan hun oren lang zijn. Dit blijft niet onopgemerkt door predators, zoals kraaien, eksters en wezels. Zo heel vroeg in het voorjaar is de vegetatie nog erg kort en biedt weinig beschutting en bescherming. Volgens dierecoloog en hazenkenner Jasja Dekker overleeft ongeveer de helft van alle jonge haasjes het eerste levensjaar niet. Na een jaar zijn ze volwassen en kan ook voor hen het rammelfestijn beginnen!
 
Waar moet je zijn
De meeste kans om rammelende hazen te zien is in de Bergboezem. Bij  voorkeur lopend of fietsend (auto’s zijn niet toegestaan) over de half verharde Boezemweg, heb je aan weerszijden een prachtig uitzicht over de graslanden. Echter, wacht niet te lang, de Bergboezem is vanaf 15 maart tot en met 15 juni gesloten in verband met het weidevogelbroedseizoen. Alleen de pachters van stukken grasland en een paar weidevogelonderzoekers mogen het gebied dan nog betreden. Maar niet getreurd, de graslandpercelen in de Oostmeerpolder en in het gebied noordelijk van de Molenweg tussen de N470 en de Keulseweg in Pijnacker bieden ook goede kansen. 
Vrijgezellenleven
Het grootste deel van het jaar leven hazen min of meer solitair en brengen de dag door met lekker luieren in hun leger. Dit is een ovaalvormige ondiepe kuil in de bodem, uitgegraven met hun lange achterpoten. Languit liggend met hun lange oren plat over het grijsbruine lichaam, vallen ze nauwelijks op tussen de vegetatie. Lopend door het veld, sprint een haas er vaak pas vandoor als je hem tot op enkele meters genaderd bent. Zo onverwacht, dat je hart in je keel zit. Pas tegen zonsondergang komt er wat leven in de brouwerij. Dan kiezen ze het hazenpad en gaan op zoek naar sappig gras en kruiden. 
 
Opspelende hormonen
Zodra de temperatuur richting eind januari in de dubbele cijfers komt, beginnen de hormonen op te spelen. Ineens lijken ze te beseffen dat er meer is dan alleen luieren en eten. Het begint bij de rammelaars (mannen) te kriebelen bij het aanschouwen van zoveel vrouwelijk schoon; het is gedaan met het vrijgezellen leven! Meerdere mannen, tot wel vijf individuen, jagen in zogenaamde treinen kriskras door het veld op een moerhaas (vrouwtje). Hierbij komt het onderweg niet zelden tot flinke gevechten, waarbij de rammelaars in het heetst van de strijd als ware boksers tegenover elkaar komen te staan. Al springend en boksend zetten ze niet zelden hun snijtanden in elkaars vel, waarbij de plukken haar in het rond vliegen. Macho-hazen moeten echter niet denken dat ze alles mogen bij de vrouwen. Ongewenste intimiteiten wordt door de moerhaas direct afgestraft. Ook zij kan een aardig partijtje boksen.
 
Vrouw de baas
De moerhaas bepaalt uiteindelijk welk mannetje de meeste indruk op haar gemaakt heeft. Van hem wil ze wel een aantal nieuwe springers, maar alleen op haar commando. Zij maakt de dienst uit en bepaalt wanneer de paring plaatsvindt. Erg liefdevol gaat de rammelaar niet met zijn schone blom om, want soms bijt hij haar zo hard in haar nek, dat ook dan de haarplukken in het rond vliegen. Zes weken na de paring komen de jongen ter wereld. Ze zijn geheel voorzien van haren en worden geboren met open ogen. Enkele dagen na de geboorte verlaten ze hun geboorteplek om eens verder te kijken dan hun oren lang zijn. Dit blijft niet onopgemerkt door predators, zoals kraaien, eksters en wezels. Zo heel vroeg in het voorjaar is de vegetatie nog erg kort en biedt weinig beschutting en bescherming. Volgens dierecoloog en hazenkenner Jasja Dekker overleeft ongeveer de helft van alle jonge haasjes het eerste levensjaar niet. Na een jaar zijn ze volwassen en kan ook voor hen het rammelfestijn beginnen!
 
Waar moet je zijn
De meeste kans om rammelende hazen te zien is in de Bergboezem. Bij  voorkeur lopend of fietsend (auto’s zijn niet toegestaan) over de half verharde Boezemweg, heb je aan weerszijden een prachtig uitzicht over de graslanden. Echter, wacht niet te lang, de Bergboezem is vanaf 15 maart tot en met 15 juni gesloten in verband met het weidevogelbroedseizoen. Alleen de pachters van stukken grasland en een paar weidevogelonderzoekers mogen het gebied dan nog betreden. Maar niet getreurd, de graslandpercelen in de Oostmeerpolder en in het gebied noordelijk van de Molenweg tussen de N470 en de Keulseweg in Pijnacker bieden ook goede kansen. 
Cor Noorman
Beheerder van De Groenzoom
 
Cor Noorman
Beheerder van De Groenzoom
Cor Noorman
Beheerder van De Groenzoom
 
 

« terug